Giskana Fojermana Godej, czytej a pisz jak poradzisz
 
Godōmy po naszymu
Ślōnsk znany a niyznany
Piyrszo strona
O mie
Napisz do mie - kontakt 
Fraszki a powiedzynia
Linki
Velorex
Radzijów, Rybnik
Fraszki a powiedzynia II
Fraszki a powiedzynia III
Opowiadania
Tłōmaczynia
Dlo dziecek
O Tigrze we fligrze
Dlo dziecek II
Slónsk downiyj
Slónsk dzisiej
Ślónsk dzisiej II
Ślónsk dzisiej III
Limeryki
Śpiywki ślónski
Limeryki II
Prziroda
Wiersze roztomańte
Wiersze roztomańte II
Wiersze roztomańte III
O Fojermanie
O kocie w samolocie
Po polsku - dla dzieci
Po polsku - różne
Po polsku - dla dzieci II
Po polsku - dla dzieci III
Po polsku - różne II
To już było (archiwum)
Podziel sie sobom
Bruksela
Miszmasz
Kiczka
Rybnicki rōnda
 


Licznik

o2u.pl - darmowe liczniki

Ksiónżka gości

 

Nowości i zmiany


2006.09.15


Litwo


Fragmynt "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza przetłómaczóny po naszymu



Litwo! Ty Ojcowizno! Ty żeś je jak zdrowi,

Wielaś to je we wercie, tyn sie yno dowiy,

Kto cie straciył. Dzisiej gryfność twoja poznowóm,

Widza i opisuja, bo tynskno za tobóm.

Panno świynto, co Jasno brónisz Czynstochowa

I w Ostrej Bramie świycisz! Co twierdza zamkowo

Nowogrodzko chrónisz z tym bogobojnym ludym,

I mie ześ tyż ku zdrowiu prziwróciyła cudym.

(Jak mie mama ze płaczym pod Twoja opieka

dała, podniós żech martwo, malutko powieka),

Tak nas wrócisz cudym do Ojcowizny kraju,

Teraz przeniyś ta dusza moja, kero przaje

Tamtym górkóm z lasami, tym łónkóm zielónym

Szyroko ponad modrym Niymnym rozcióngniónym;

Do tych pól malowanych rozmańtymi rżami,

Złocónych pszynicóm, owsym posrebrzónych.

Kaj bursztynowy swierzop, gryka jak śniyg bioło,

Kaj sie wszyndy rumiyni kóńczyna dokoła.

A wszystko przewiónzane, choćby szlajfka miedzóm

zielónóm, na niyj rzodko ciche gruszki siedzóm.

Lata tymu, przi polu, nad przikopy brzegiym,

Na górce niewielkij, tam we lasku brzozowym

Stoł dwór od szlachcica, z drzewa, podmurowany,

Blyszczały sie z daleka wybiylóne ściany,

Tym bielsze, ze odbite od topoli ciymnych,

Tych, co osłaniajóm gród, od wiatrów jesiynnych.

Chałupa była mało, dyć wszyndy porzóndek

I miała stodoła, a za niom pora grzondek,

Trzi brogi tyż ze słómóm za stodołóm stoły,

Chyba nie zmieściło sie wszystko do stodoły.

Widać to z liczby snopków, co stojóm na polach,

widać z liczby pługów co jadóm rano orać,

Ogrómne przestrzynie, tych wszystkich pól, ugorów

Czornoziymnych, należóm napewno do dworu,.(...)


Fojerman


 
Copyright (c)2009-2018 {Fojerman}