Stanisław Neblik Godej, czytej a pisz po ślonsku
 
Ślōnsk znany a niyznany
Ô mie
Piyrszo strona
Napisz do mie - kontakt 
Linki
Fraszki a powiedzynia
Velorex
Radzijów, Rybnik
Fraszki a powiedzynia II
Fraszki a powiedzynia III
Opowiadania
Fraszki a powiedzynia IV
Tłōmaczynia
Fraszki a ppwiedzynia V
Zwyrtki
Dlo dziecek
Tłōmaczynia II
Zwyrtki II
Dlo dziecek II
O Tigrze we fligrze
Dlo dziecek III
Slónsk downiyj
Slónsk dzisiej
Ślónsk dzisiej II
Limeryki
Śpiywki ślónski
Limeryki II
Prziroda
Limeryki III
Ślabiczka
Wiersze roztomańte
Limeryki IV
Wiersze roztomańte II
Limeryki V
Wiersze roztomańte III
O Fojermanie
O kocie w samolocie
Po polsku - dla dzieci
Po polsku - różne
Po polsku - dla dzieci II
Po polsku - dla dzieci III
Po polsku - różne II
To już było (archiwum)
Podziel sie sobom
Bruksela
Kiczka
Strasburg 2019
Gōrnoślōnsko Tragedyjo
Maluzymy giskana
Kōnkurs Ślōnsky Poezyje
Grabowina, moji gniozdo
Inksi ô nas
 


Licznik

o2u.pl - darmowe liczniki

Ksiónżka gości

 

Nowości i zmiany


2006.09.15


Litwo


Fragmynt "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza przetłómaczóny po naszymu



Litwo! Ty Ojcowizno! Ty żeś je jak zdrowi,

Wielaś to je we wercie, tyn sie yno dowiy,

Kto cie straciył. Dzisiej gryfność twoja poznowóm,

Widza i opisuja, bo tynskno za tobóm.

Panno świynto, co Jasno brónisz Czynstochowa

I w Ostrej Bramie świycisz! Co twierdza zamkowo

Nowogrodzko chrónisz z tym bogobojnym ludym,

I mie ześ tyż ku zdrowiu prziwróciyła cudym.

(Jak mie mama ze płaczym pod Twoja opieka

dała, podniós żech martwo, malutko powieka),

Tak nas wrócisz cudym do Ojcowizny kraju,

Teraz przeniyś ta dusza moja, kero przaje

Tamtym górkóm z lasami, tym łónkóm zielónym

Szyroko ponad modrym Niymnym rozcióngniónym;

Do tych pól malowanych rozmańtymi rżami,

Złocónych pszynicóm, owsym posrebrzónych.

Kaj bursztynowy swierzop, gryka jak śniyg bioło,

Kaj sie wszyndy rumiyni kóńczyna dokoła.

A wszystko przewiónzane, choćby szlajfka miedzóm

zielónóm, na niyj rzodko ciche gruszki siedzóm.

Lata tymu, przi polu, nad przikopy brzegiym,

Na górce niewielkij, tam we lasku brzozowym

Stoł dwór od szlachcica, z drzewa, podmurowany,

Blyszczały sie z daleka wybiylóne ściany,

Tym bielsze, ze odbite od topoli ciymnych,

Tych, co osłaniajóm gród, od wiatrów jesiynnych.

Chałupa była mało, dyć wszyndy porzóndek

I miała stodoła, a za niom pora grzondek,

Trzi brogi tyż ze słómóm za stodołóm stoły,

Chyba nie zmieściło sie wszystko do stodoły.

Widać to z liczby snopków, co stojóm na polach,

widać z liczby pługów co jadóm rano orać,

Ogrómne przestrzynie, tych wszystkich pól, ugorów

Czornoziymnych, należóm napewno do dworu,.(...)


Fojerman


 
Copyright (c)2009-2022 {Stanisław Neblik - Fojerman}